Zespół: The Offspring
Płyta: Rise And Fall, Rage And Grace
Utwory: Half Truism, Trust In You, You're Gonna Go Far Kid, Hammerhead, A Lot LIke Me, Takes Me Nowhere, Kristy, Nothing Town, Stuff Is Messed Up, Fix You, Let's Hear It For Rock Bottom, Rise And Fall

Po pięciu latach od wydania ostatniego krążka "Splinter" formacja The Offspring powraca. Cóż, z tą kapelą jest tak, jak w tym przysłowiu: "raz na wozie- raz pod wozem". Co tu dużo mówić, po albumie z 2003 roku panowie byli definitywnie pod wozem, a nawet zaryzykowałbym stwierdzenie, że byli przez ten wóz rozjechani i to kompletnie. Do tej pory, gdy patrzę na okładkę "Splinter'a" przypominają mi się wszystkie najgorsze traumy w życiu, a gdy słyszę pierwszy singiel z tej płyty "Hit that" zrywa mnie na wymioty. Jedynym utworem z tego albumu jaki pamiętam jest "The worst hangover ever" i to pewnie tylko i wyłącznie ze względu na "swojskość tytułu". Lubiłem tą kapelę za "Americane" i wcześniejsze produkcje, teraz jednak boję się włożyć płytę do odtwarzacza... Parafrazując pewnego znanego i popularnego Polaka stwierdzam: "nie chcem, ale muszem".

To co pozwala podejść do tej recenzji z jakimkolwiek optymizmem, to fakt, iż produkcją  materiału zajął się Bob Rock, odpowiedzialny za "czarny album" Metalliki czy brzmienie Aerosmith. Jeśli chodzi już o czysto muzyczną stronę, krążek brzmieniowo i stylistycznie jest zbliżony do wspomnianej wcześniej "Americany". Niestety, na tym dobre strony się kończą.

Cała płyta jest oczywista, przewidywalna i monotonna. Dla wiernych fanów to pewnie dobrze, bo Offspring nigdy nie był specjalistą od różnorodności i nie zamieszczał odmiennych aranżacyjnie utworów na jednym albumie. Ja jednak po 5 latach oczekiwania na krążek, spodziewałem się czegoś więcej, czegoś świeżego, dojrzalszego muzycznie i właśnie barwnego, a nie tylko szarego. Odnieść można wrażenie, jakby chłopaki z zespołu zasnęli, albo zostali zahibernowani na te kilka lat i nie wiedzieli, że świat, a już na pewno muzyka, poszła do przodu. Cały czas to jest ten sam Offspring i nie zaskakuje niczym nowym. Nadal mamy do słuchania melodyjne kompozycje i wpadające w ucho refreny, polane tylko trochę ostrzejszym niż ostatnio sosem.  

Na "Rise And Fall, Rage And Grace" nie zabrakło również swojego rodzaju ballad, które tworzą jedyne urozmaicenie. To utwory: "Kristy (are you doing okay?)" i "Fix you". Nie zachwycają jednak niczym i są raczej miłą odskocznią od monotonii całości albumu, niż wartymi uwagi kompozycjami.

Podsumowując, The Offspring nic a nic nie poszedł do przodu! Może to wynik tego, że członkowie zespołu chcieliby jak najdłużej pozostać w czasach świetności? Niemniej, lekko podrasowane granie, bez żadnych innowacji, to trochę za mało, by dziś się przebić. Wiernym fanom i fanatykom talentu Dextera i spółki pewnie płyta się spodoba- ja jednak postawię ten album obok "Splintera", jako kolejną (choć odrobinę lepszą) produkcję o traumatycznych skutkach dla mojej psychiki.

Ogólna ocena: -3

Dodał: Bigos, dnia 23.06.2008, 03:42